حرفی برای گفتن،گوشی برای شنیدن

و جز آن هر چه می بینم غریب است،نا شناس است.

اما در اینجا نمی دانم چرا غریبی ها به چشمم آشنا می آید! و در آن دنیا که آب بود و خاک بود و آتش ، آشناییها همه به چشمم غریب می آمد.

نمی دانم کجایم؟چه شده ام؟چه خواهم شد؟

اما احساس می کنم که رها شده ام.
چه می دانم؟اینها همه سخن گفتن یک لال است از معراج پر از شگفتی های یک روح؛حکایت یک گنگ است از خاطرات سفر به سرزمین عجایب.